Moro med ord og uttrykk!

Kvestrussu

Kvistrussu1

 

Denne gongen skal vi dra fram eit ord som truleg er nokså sjeldan, og som vi veit om berre frå ei kjelde. Det vi ser, er kvistkransen på eit bartre – dei kvistane som går ut frå same staden i mergen, og som altså har vakse fram same året. Ordet kvistkrans er brukt i Norsk Landbruksordbok, og har vel dermed ein slags offisiell status. Same ordet er brukt i dansk. På svensk heiter det grenvarv, tysk Astkranz og engelsk branch whorl. Skal ein tru det som finst på nettet, er kvistkrans meir brukt om krans som er bunden av kvistar.

Men folkeminnesamlaren Karl Braset frå Sparbu har eit særeige ord for dette. I ei kjempestor ordsamling som enno ikkje er trykt, nemner han eit par gonger kvestrussu. Han forklarer det som ”mang kvesta tu såmmå kvestbann”, og ”kvestbanne på i tell”. Dermed har han faktisk to ord for dette; ”kvestrussu” og ”kvestbann” (kvistband). ”De e itt brukele aa sag igjønnøm kvestrussu når ein kappe tømmre i skogja”, kan Braset fortelje oss. Han nemner også at ei slik ”kvestrussu” er emne til ”turru” (tvore, tvare).

Usamansett russu opplyser Braset er ”mang tå nå slag”. Det må helst vera same ordet som vi har i rosso om vindkule, men som også kan bety ei ri av anna slag, som ei hostekule, også slagsmål. Det er vel samanheng med rasa.

Advertisements

Single Post Navigation

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s

%d bloggers like this: