Moro med ord og uttrykk!

Brøytstikke, vegstikke

Vegstikke

Det er sesong for desse, og eit sikkert teikn på den kommande vinteren at desse er på plass. Men kva kallar vi dei? Dette har eg pr i dag ikkje kartlagt noko særleg utanom Trøndelag. Men det ser ut for at brøyt(e)stikke og vegstikke er dei mest vanlege orda. Desse to er også ein del i bruk i avisene. Det blir også avertert med brøytestikker og vegstikker.

Mange plassar i Sør-Trøndelag er det også snakk om vegpisk eller veipisk. Dette ordet går også inn på nordmørsk territorium, i Rindal, og er dessutan oppgitt frå Verran. Svak form vegpiske eller veipiske finst somme stader (Glåmos, Brekken, pluss Bolsøy i Romsdal). Pisk har vi også i brøytpisk (Meldal, Frøya, Åfjord, Rissa, Verran). Frå Frøya og Ytterøya kjem brøytpinna.

I eit par ord går svei(g) inn: brøytsvei (Orkdal) og veigsvei (Høylandet).

På Frosta har det vore sagt vegkantstikker.

Frå Selbu blir det opplyst om «vare» (f; varde), og frå Lånke om varding. Dette er kanskje overført frå varding av skiløyper og turistruter. Lokalt for Meråker er pek (visstnok hokjønn), som vel er til peike, stikkene peikar ut vegen.

Og i Torjulvågen (i Tingvoll kommune på Nordmøre) kan hånstaur bety brøytestikke!

Men her er det truleg mykje upløgd «ordmark». Send inn dine ord for dette!

Advertisements

Single Post Navigation

2 thoughts on “Brøytstikke, vegstikke

  1. Kjetil Dillan on said:

    I Verdal er det kalt vægvaL (tjukk l), av varde som er nevnt i artikkelen.

  2. I meddala si nåinn tå åss veipisk heill brøtstikko.

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s

%d bloggers like this: